".......Wat? Kan het al om 05:15 opgehaald worden? Ja, doe dat maar dan." En zo was mijn eerste eigen vuurwerkbestelling bij Frans Busscher te Hengelo geplaatst.
Het is Donderdag 31 december 1992. Na een paar enkele uurtjes slaap, natuurlijk was ik te zenuwachtig voor een degelijke nachtrust, om 04:15 m'n nest uit, aankleden en gereed maken om mijn vuurwerk op te halen. Heerlijk gevoel. Eindelijk, het is zover.
Ik was 16 jaar dus dit jaar mocht ik het alleen ophalen. Voor pa veel beter zo, nu kon hij aangeven wat hij wilde hebben. Ik zou het wel meenemen.
Samen met 3 maatjes op de fiets naar Frans Busscher. Een kleine 20 minuten later, om 05:00, aangekomen en nam waar dat de uitgifte van bestellingen al aangevangen was. In die tijd mocht vuurwerkverkoop in het Oosten van het land enkel op één dag plaats vinden. Dat mocht dan wel vanaf 06:00. Maar, mede omdat mijn bestelling mooi groot was en omdat ik al vroeg in de maand besteld had, mocht ik het dus iets vroeger ophalen. Dat was mooi, want dan kon ik in principe om 06:00 op straat staan, een doel op zich. Even een peukje doen en dan naar binnen. Bijna kerel!
....BWAAH!!! Wat was dat dan voor een klap? Ik zie een kerel naast mij, met een pistool, een rood dopje op de loop plaatsen. Pats ..... BWAAH!!! Ok, dat zijn dus de knalpatronen waar ik van gehoord heb. Ook gewoon om 05:00 voor op straat bij Busscher. De jaren daarna zouden deze patronen ook in mijn verzameling te vinden zijn natuurlijk.
Niet dat ik te kort kwam hoor. Naast mijn astronauten had ik nog wel 2 doosje WECO strijkers – ken je ze, de potloodjes. Illegaal gekocht, via een bekende van een vriend van een maatje. Je kent het wel. Lekker spannend.
Busscher had overigens in die tijd 2 soorten astronauten. Voor 75,- gulden kon je een doos met 2400 Chising Crackers kopen, een aanbieding. Maar voor 12,50 gulden kon je een slof met 200 knallers van de befaamde Buscher Thunders kopen, die veel harder moesten gaan. Dit waren de bekende Thunder Bombs.
Als fanaat natuurlijk voor kwaliteit gegaan en daar maar een doos van 2400 stuks van gekocht. Dus, doos achterop, tassen met overig knal- en siervuurwerk aan het stuur, rugzak vol en met de fiets weer naar huis.
Ik weet niet hoe ik het gedaan heb. Maar in een half uur tijd was ik thuis, had een broodje in mijn gezicht gepropt, jaszakken gevuld, rugzak gevuld om zakken aan te vullen, wat gedronken en om exact 06:00 stond ik buiten, op straat voor mijn huis, in een tot dat moment nog rustige woonwijk.
Stilte, donker, alleen, de hele wijk nog in dromenland.... genieten van het moment. Mijn dag is begonnen mensen.
En dan dat eerste pakje astronauten openen. Rode papier scheuren, astronaut eruit, en die mooie grijze papieren lont aansteken. De eerste van het jaar!!
ssssst.. even wachten...ja, gooien ......BWAM!!...
"Oud en nieuw, kom maar op. De aankomende 20 uur ben je van mij."
Noot: Gingen die Thunder Bombs nu echt harder dan de Shisings dan? Ja, mijn ervaring was van wel. Ik weet nu niet meer of het dat jaar was, of het jaar er op. Maar mijn Thunder Bombs gingen bijna net zo hard als mijn WECO strijkers. En die strijkers waren de beste. Ook de wijze van knallen en versnipperen van de astronauten leek meer op aanwezigheid van flashkruit. Damn wat mooi spul. Beter heb ik ze niet meer gehad. Wat zou ik daar nog graag een paar slofjes van willen hebben. Voor de verzameling, als jeugdsentiment.
(https://roelwijngaarden.com/wp-content/uploads/2023/10/016-A-thunderbomb_brood.jpg)