31-12-93: "Zijn jullie helemaal gek geworden! Normale mensen slapen nog hoor!!!”

[Martin]

PffffiiiiiiiiiiWham!!!!

"G.....DOMME, het is verdomme nog maar half zeven. Zijn jullie helemaal gek geworden! Normale mensen slapen nog hoor!!!"

Donderdag 30 december 1993. Gezellig bij een maatje slapen. Want jah, morgenvroeg halen we met z'n drieën toch samen ons vuurwerk op. Dan zijn we alvast bij elkaar. Lijkt wel net zo handig. Weten we zeker dat geen van ons zich verslaapt.

Achteraf natuurlijk geen goed idee. Want naast de standaard spanning voorafgaand aan de mooiste dag van het jaar, en het gebrek aan slaap door die spanning, kom daar nog de gezelligheid bij die 3 jonge kerels van 17 jaar met zich mee brengen.
Uiteindelijk, met toch zeker twee uur slaap te hebben kunnen pakken d'r uit, aankleden en op naar Frans Busscher in Hengelo. Tussen 05:45 en 06:00 kan ik het vuurwerk ophalen. Ik kan echt niet wachten. Hier zeker alweer z'n 364 dagen naar uit gekeken. We mogen weer.

Net als het jaar ervoor, vuurwerk ontvangen, dozen, tassen en rugzak vol en op naar huis. Ik vond het geen goed idee om 'mijn' vuurwerk bij mijn maatje neer te leggen en ben dus direct naar huis gegaan – toch zeker z'n 300m van mijn maatje vandaan.

Mijn twee maatjes waren nog erg moe, gek heh. Ik ook wel maar zij besloten om nog een paar uur slaap te pakken. Daar was ik natuurlijk helemaal niet aan toe. "Jongens, ik ga knallen." Zogezegd, zo gedaan. Net als vorig jaar de jaszakken vol met vuurwerk, en een rugzak vullen om die jaszakken uiteindelijk weer aan te kunnen vullen. Broodje naar binnen, pleister om de duim, aansteker mee ... check. Naar buiten.

Het was bijna half zeven en nog mooi donker, en vrij stil natuurlijk. In de verte hoor je je collega-maniakken ook al wel knallen. Zo hier en daar een knal. Vaak de rotjes, maar soms ook doffe klappen, waarschijnlijk de carbidbussen aan de rand van de stad. Nu ik, mijn befaamde Busscher Thunder. Pakje open, astronaut eruit, lont aan en Wham! Lekker!

Na een paar klappen hoorde ik verder op in de straat ook knallen. Daar maar even kijken, zullen mijn ouder ook wel kunnen waarderen. Aldaar stonden zowaar 2 andere maatjes die ik van het skateboarden ken. Leuk, ff aanhaken. Ik had ook een dikke vuurpijl mee. Droomde al een tijdje met het idee om deze, net als die kleine knalpijltjes, gewoon op de grond te leggen i.p.v. dat het de lucht in gaat. Want jah, dat is zo cliché. Maatjes keken ook erg geïnteresseerd wat mij natuurlijk motiveerde om zoiets geks te doen.

Pijl op de grond, aansteken en weg. Wel verzekerd dat de richting van ons af was. Wat ik niet verwachte ...... Pffffiiiiiiiiii...Wham!!!! Oef, best een harde schreeuw met een harde knal. Vooral zo in de straat. Voor mij het leukst, die kleuren zijn bijzaak. Blijkbaar had het geluidseffect meer veroorzaakt. Bij enkele huizen gingen de slaapkamers op 'licht aan.' En ja, er ging ook een raam open: "G.....DOMME, het is verdomme nog maar half zeven. Zijn jullie helemaal gek geworden! Normale mensen slapen nog hoor!!!"

"Sorry, zullen we niet meer doen!", doelende op het afschieten van een vuurpijl in de straat. Maar dat wisten die mensen niet. Het is oud en nieuw, en volgens de regels (toen) mag ik van 06:00 tot 02:00 knallen. Aldus verder met kanllen. We waren enigszins redelijk opgevoed dus besloten we na een paar knallen wel gewoon iets verderop te gaan, van de huizen af. Of dit hielp is maar te bezien. Want die Duitse Weco-strijkers en knalpatronen van Zink gingen wel erg hard hoor.

Rond 09:00 kwam een van mijn maatjes naar ons toe: "Heh, heh." "Ja, ik hoorde jou al wel knallen. Heb zonet dus ook niet meer geslapen. Ik hield het niet meer en ben er dus maar uit gegaan." Mijn andere maatje sliep wel maar voegde zich iets later ook wel aan ons toe.

Mijn maatje stak als eerst een fluitpijltje af. Gewoon vanuit de hand natuurlijk. ...ssst pfi WHAM!..."Heh! Wat was dat dan? Klapte dat ding nou?" Nog een ... ssst WHAM! "Joh, dazz niet lekker. Die dingen knallen gewoon. En best hard ook." Door de dag heen bleek wel dat een deel van de fluitpijltjes de neiging hadden om te knallen, of knallen op een meter hoogte, in plaats van normaal te fluiten. Constructiefout? "Check, kennis van genomen, en door!"

Zoals altijd bestaat deze dag vooral uit lopen, andere wijken bezoeken, andere maatjes bezoeken en heel veel knallen. Soms wat gekke dingen uithalen, dat hoorde er bij – vandalisme buiten beschouwen laten uiteraard. Een van die leuke dingen waren de fietstunnels. Rotjes, strijkers of zelfs de knalpatronen ... de klap werd zoveel intenser. Die galm ook, ooh lekker.

Wat ik als laatst nog weet is dat ik rond 02:00, ja al twee uur na de climax, volledig gesloopt was. Te weinig slaap en een hele dag in de weer. Zowaar lag ik er dan ook al om 02:30 in. Vuurwerk nog lang niet op. Dat probleem moest de volgende dag maar bekeken worden..... Maar iedereen weet dat dat eigenlijk vooral een luxeprobleem is.

"Ik kan ook morgen nog even lekker knallen."

NOOT: Ook naar al die jaren kan ik mijn pakket nog wel samenstellen.

Fluitpijltjes. Volgens mij waren de fluitpijltjes de jaren ervoor de gele. Dit betreffende jaar hadden ze iets paars in kleurstelling. En deze konden, en deden, hard knallen.




Verder had ik een slof X-mas crackers / of Rotje B. Leuk spul wat prima knalde.


Natuurlijk zat het grootste deel van het geld in de befaamde Busscher Thunders. Ook dit jaar gewoon een doos met 2400 stuks. Beter werd het niet.


Als extra knalmateriaal heb ik de beruchte WECO strijkers en ZINK knalpatronen weten te bemachtigen. Die patronen werden simpel met lontjes van oude rotjes voorzien.



Ook overig spul, dat zo nu en dan geinig is werd aangeschaft.
Zoals de vuurpijl, wondertol, jumping jack, romeinse kaarsen en de Happiness.